ოლეანდრი
ეს გვარი მოიცავს 3 – 10 სახეობას წყაროებიდან გამომდინარე.მისი ლათინური დასახელება ნიშნავს ნესტიანს, მცენარეს სჭირდება მიწისქვეშა წყლები,მიუხედავად იმისა, რომ იგი კარგად უძლებს გვალვას და სიცხეს.
მცენარე ბუნებაში გვხვდება ხმელთაშუაზღვისპირეთში. იგი შხამიანია, თუმცა მისი ფოთლებიდანმზადდება წამლები გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებისთვის, მისი ყვავილის სუნი თავის ტკივილსიწვევს. ყვავილი დიდი და სხვადასხვა ფერისაა - თეთრი, ვარდისფერი, წითელი, ყვითელი.სახლში იგი დაახლოებით 2 მ მდე იზრდება, თუ კარგი განათება ექნა.
განათება: მას კარგი განათება ესაჭიროება ნორმალური ზრდა-გავითარებისთვის.თუ იგი ჩრ, მხარეს დევს, დასჭირდება დამატებითი განათება, რადგან სინათლის ნაკლებობისასმცენარე ფოთლებს იცვენს. ზაფხულში ხშირი განიავება უხდება, მაგრამ არ უდა მოხვდეს ცივორპირში.
ტემპერატურა: გაზაფხულ-ზახულში 20-28 გრ,შემოდგომიდან ამცირებენ 18 გრ მდე. ზამთარში კი იგი უდევთ 8 – 15 გრ ზე.
მორწყვა: მცენარეს რწყავენ ნადგამი თბილიწყლით გაზაფხულ-შემოდგომაზე მას შემდეგ, რაც მიწის ზედა ფენა გაშრება. ზაფხულში, სიცხეშიწყალს სადგამიდან არ ღვრიან. ზამთარში იშვიათად რწყავენ რამდენიმე დღის მერე, რაც მიწისზედა ფენა გაშრება, მაგრამ მიწა ბოლომდე არუნდა შეშრეს.
შესხურება: გაზაფხულ-ზაფხულში არ სჭირდებადანამვა, მაგრამ თუ ძალიან ცხელა, მას დებენ სველ სადგამზე, ზამთარში კი სჭირდება შესხურება,რადგან შესაძლოა ფოთლის წვერები გახმეს გამათბობლის მიერ ჰაერის გამოშრობის გამო,
კვება: სასუქი უნდა მისცეთ ზაფხულში2-4 ჯერ თვეში მინერალურის და ორგანულის მონაცვლეობით, 30 წთ ის მერე მორწყვიდან, ისიცარა ცხელ დღეებში.
გასხვლა: მას სხლავენ, რადგან უამისოდიგი ცუდად ყვავილობს ან საერთოდ არ ყვავილობს. მოყვავილების მერე ტოტები ნახევარზეუნდა გადაჭრათ, იმ ტოტებს დასაფესვიანებლად იყენებენ. საყვავილე კვირტების ქვეშ ვეგეტატიურ ტოტებს აცლიან,რადგან ეს ტოტები ზრდას აფერხებენ.
გადარგვა: ახალგაზრდა მცენარეს ყოველ წელსრგავენ, მოზრდილს 2-3 წელში ერთხელ. უკეთესია გაზაფხულის ბოლოს. რგავენ, როცა ფესვებიმიწას ბოლომდე აავსებენ, მერე ფესვებს ცოტათიამოკლებენ და მიწას ცვლიან. ასე იგი უხვად იყვავილებს. ქოთანში კარგი დრენაჟია საჭირო,სუბსტრატი კი უნდა შედგებოდეს ქვიშის, ფოთლოვანი მიწის, ტორფის, ნეშომპალის და კორდისმიწისგან. თუ მცენარე ძალიან დიდია, მას მხოლოდ მიწის ზედა ფენას უცვლიან.
გამრავლება თესლით: ითესება აღებისთანავე,რადგან მალე კარგავს ამოსვლის უნარს. წინასწართესლს ალბობენ სისტემურ ფუნგიციდში ნახევარი სთ, მერე 2-3 სთ ალბობენ თბილ ცირკონის ხსნარში, მას თესავენ ზედაპირულად და თხლად აყრიან კიდევ სუბსტრატს. - ქვიშა, ვერმიკულიტი, ხის ნახშირი. ამოდის დაახლოებითერთ კვირაში, თუ ტემპერატურა 33-35 გრ ია. უფრო დაბალ ტემმპერატურაზე თესლი დალპებაან მოგვიანებით ამოვა. ამოსვლის მერე სჭირდება კარგი განათება, პერიოდულად დანამვა.ტემპერატურა კი არ უნდა ჩაცდეს 18 გრ ს. პირველი2 ფოთლის მერე მცენარეს უვლიან , როგორც ზრდასრულს. კიდევ 2 ფოთლის მერე კი ხდება პიკირება ცალკე ქოთნებში. ასე გაზრდილი მცენარეარ ინარჩუნებს დედის თვისებებს.
გამრავლება კალმით: ასე გამრავლება შეიძლებაშემოდგომაზე ან გაზაფხულზე. საჭიროა 15 სმ სიგრძის ტოტები, მის ბოლოს აყრიან ნახშირისფხვნილს, აშრობენ, მერე კი რგავენ პერლიტის, ნახშირის და ქვიშის ნარევში. სუბსტრატი ზომიერად ნამიანი უნდა იყოს, სჭირდებაკარგი განათება და 20 გრ სითბო. არც თუ ისეცუდად ფესვიანდება წყალშიც, სადაც ნახშირია ჩაყრილი. დაფესვიანების მერე მათ რგავენ სუბსტრატში, რომელიცშედგება ქვიშის, ნეშომპალის, კორდის და ტორფიანი მიწისგან.
შხამიანობა: მთელი მცენარე შხამიანია,ამიტომ არ ურჩევენ მის გაზრდას სახლში, სადაც ბავშვებია. მასთან მუშაობის მერე ხელებსკარგად იბანენ საპნით, მის ყვავილს და ნაყოფს არ ჭამენ, ეს იწვევს მოწამვლას - ღებინებას, გულის აჩქარებას, სუნთქვის შეჩერებას. თუ ხელზეღია ჭრილობაა, მას არ ეკარებიან.
დაავადებები: არ ყვავილობს - კარგი განათებისგარეშე.
ფოთოლს იცვენს - საშემოდგომოდ ცუდი განათების პირობებში
ცუდად ყვავილობს - თუ არ გასხლავთ, არასაკმარისადმორწყავთ, ცუდად კვებავთ, ცუდი განათების პირობებში.
მავნებლები - იგი შეიძლება დაავადდეს კიბოთი. მას ემტერება ფარიანა, ბუგრი, აბლაბუდატკიპა.
სახეობები: ჩვეულებრივი ოლეანდრი- მოზრდილი ბუჩქი, იზრდება 4 მ მდე, სწორი ტოტებით, ლანცეტისებრი 15 სმ მდე სიგრძისფოთლებით, რომლის ქვედა მხარე ღია მწვანეა, ზედა - მუქი, ტყავისებრია შეხებით. ყვავილებიიზრდება მტევნისებრ ყვავილედებად. თეთრი, ვარდისფერი, ყვიტელი და წითელი ფერის გარდა არსებობს ჭრელყვავილა ფორმებიც.
მცენარე ბუნებაში გვხვდება ხმელთაშუაზღვისპირეთში. იგი შხამიანია, თუმცა მისი ფოთლებიდანმზადდება წამლები გულ-სისხლძარღვთა დაავადებებისთვის, მისი ყვავილის სუნი თავის ტკივილსიწვევს. ყვავილი დიდი და სხვადასხვა ფერისაა - თეთრი, ვარდისფერი, წითელი, ყვითელი.სახლში იგი დაახლოებით 2 მ მდე იზრდება, თუ კარგი განათება ექნა.
განათება: მას კარგი განათება ესაჭიროება ნორმალური ზრდა-გავითარებისთვის.თუ იგი ჩრ, მხარეს დევს, დასჭირდება დამატებითი განათება, რადგან სინათლის ნაკლებობისასმცენარე ფოთლებს იცვენს. ზაფხულში ხშირი განიავება უხდება, მაგრამ არ უდა მოხვდეს ცივორპირში.
ტემპერატურა: გაზაფხულ-ზახულში 20-28 გრ,შემოდგომიდან ამცირებენ 18 გრ მდე. ზამთარში კი იგი უდევთ 8 – 15 გრ ზე.
მორწყვა: მცენარეს რწყავენ ნადგამი თბილიწყლით გაზაფხულ-შემოდგომაზე მას შემდეგ, რაც მიწის ზედა ფენა გაშრება. ზაფხულში, სიცხეშიწყალს სადგამიდან არ ღვრიან. ზამთარში იშვიათად რწყავენ რამდენიმე დღის მერე, რაც მიწისზედა ფენა გაშრება, მაგრამ მიწა ბოლომდე არუნდა შეშრეს.
შესხურება: გაზაფხულ-ზაფხულში არ სჭირდებადანამვა, მაგრამ თუ ძალიან ცხელა, მას დებენ სველ სადგამზე, ზამთარში კი სჭირდება შესხურება,რადგან შესაძლოა ფოთლის წვერები გახმეს გამათბობლის მიერ ჰაერის გამოშრობის გამო,
კვება: სასუქი უნდა მისცეთ ზაფხულში2-4 ჯერ თვეში მინერალურის და ორგანულის მონაცვლეობით, 30 წთ ის მერე მორწყვიდან, ისიცარა ცხელ დღეებში.
გასხვლა: მას სხლავენ, რადგან უამისოდიგი ცუდად ყვავილობს ან საერთოდ არ ყვავილობს. მოყვავილების მერე ტოტები ნახევარზეუნდა გადაჭრათ, იმ ტოტებს დასაფესვიანებლად იყენებენ. საყვავილე კვირტების ქვეშ ვეგეტატიურ ტოტებს აცლიან,რადგან ეს ტოტები ზრდას აფერხებენ.
გადარგვა: ახალგაზრდა მცენარეს ყოველ წელსრგავენ, მოზრდილს 2-3 წელში ერთხელ. უკეთესია გაზაფხულის ბოლოს. რგავენ, როცა ფესვებიმიწას ბოლომდე აავსებენ, მერე ფესვებს ცოტათიამოკლებენ და მიწას ცვლიან. ასე იგი უხვად იყვავილებს. ქოთანში კარგი დრენაჟია საჭირო,სუბსტრატი კი უნდა შედგებოდეს ქვიშის, ფოთლოვანი მიწის, ტორფის, ნეშომპალის და კორდისმიწისგან. თუ მცენარე ძალიან დიდია, მას მხოლოდ მიწის ზედა ფენას უცვლიან.
გამრავლება თესლით: ითესება აღებისთანავე,რადგან მალე კარგავს ამოსვლის უნარს. წინასწართესლს ალბობენ სისტემურ ფუნგიციდში ნახევარი სთ, მერე 2-3 სთ ალბობენ თბილ ცირკონის ხსნარში, მას თესავენ ზედაპირულად და თხლად აყრიან კიდევ სუბსტრატს. - ქვიშა, ვერმიკულიტი, ხის ნახშირი. ამოდის დაახლოებითერთ კვირაში, თუ ტემპერატურა 33-35 გრ ია. უფრო დაბალ ტემმპერატურაზე თესლი დალპებაან მოგვიანებით ამოვა. ამოსვლის მერე სჭირდება კარგი განათება, პერიოდულად დანამვა.ტემპერატურა კი არ უნდა ჩაცდეს 18 გრ ს. პირველი2 ფოთლის მერე მცენარეს უვლიან , როგორც ზრდასრულს. კიდევ 2 ფოთლის მერე კი ხდება პიკირება ცალკე ქოთნებში. ასე გაზრდილი მცენარეარ ინარჩუნებს დედის თვისებებს.
გამრავლება კალმით: ასე გამრავლება შეიძლებაშემოდგომაზე ან გაზაფხულზე. საჭიროა 15 სმ სიგრძის ტოტები, მის ბოლოს აყრიან ნახშირისფხვნილს, აშრობენ, მერე კი რგავენ პერლიტის, ნახშირის და ქვიშის ნარევში. სუბსტრატი ზომიერად ნამიანი უნდა იყოს, სჭირდებაკარგი განათება და 20 გრ სითბო. არც თუ ისეცუდად ფესვიანდება წყალშიც, სადაც ნახშირია ჩაყრილი. დაფესვიანების მერე მათ რგავენ სუბსტრატში, რომელიცშედგება ქვიშის, ნეშომპალის, კორდის და ტორფიანი მიწისგან.
შხამიანობა: მთელი მცენარე შხამიანია,ამიტომ არ ურჩევენ მის გაზრდას სახლში, სადაც ბავშვებია. მასთან მუშაობის მერე ხელებსკარგად იბანენ საპნით, მის ყვავილს და ნაყოფს არ ჭამენ, ეს იწვევს მოწამვლას - ღებინებას, გულის აჩქარებას, სუნთქვის შეჩერებას. თუ ხელზეღია ჭრილობაა, მას არ ეკარებიან.
დაავადებები: არ ყვავილობს - კარგი განათებისგარეშე.
ფოთოლს იცვენს - საშემოდგომოდ ცუდი განათების პირობებში
ცუდად ყვავილობს - თუ არ გასხლავთ, არასაკმარისადმორწყავთ, ცუდად კვებავთ, ცუდი განათების პირობებში.
მავნებლები - იგი შეიძლება დაავადდეს კიბოთი. მას ემტერება ფარიანა, ბუგრი, აბლაბუდატკიპა.
სახეობები: ჩვეულებრივი ოლეანდრი- მოზრდილი ბუჩქი, იზრდება 4 მ მდე, სწორი ტოტებით, ლანცეტისებრი 15 სმ მდე სიგრძისფოთლებით, რომლის ქვედა მხარე ღია მწვანეა, ზედა - მუქი, ტყავისებრია შეხებით. ყვავილებიიზრდება მტევნისებრ ყვავილედებად. თეთრი, ვარდისფერი, ყვიტელი და წითელი ფერის გარდა არსებობს ჭრელყვავილა ფორმებიც.
21 August
0
0
